خوش اومدی جیگر

روان پرور بود خرم بهاري
كه گيري پاي سروي دست ياري
و گر ياري ندارد لاله رخسار
بود يكسان به چشمت لاله و خار
چمن بي همنشين زندان جانست
صفاي بوستان از دوستان است
غمي در سايه جانان نداري
و گر جانان نداري جان نداري
بهار عاشقان رخسار يار است
كه هر جا نوگلي باشد بهار است

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 12:7 توسط چیا.م |

چی بود چی شد

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 11:48 توسط چیا.م |

شهر دل

در بغض غريب آسمان ياد تو بود
در دل غنچه مثل فرياد تو بود
در جشن شكوفه هاي گيلاس نياز
حرف از گل بي خزان واز یاد تو بود

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم آذر 1384ساعت 9:7 توسط چیا.م |

نگاه نا امید کننده

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم آذر 1384ساعت 15:21 توسط چیا.م |

دوست خوب

به من گفتی که دل دريا کن ای دوست هـمـه دريـا از آن مـا کـن ای ‌دوست

دلـم دريـا شـد و دادم بـه دستت مکش دریا بخون پروا کن ای دوست

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم آذر 1384ساعت 13:0 توسط چیا.م |

سفر

خدا گريه ي ي مسافر رو نديد
دل نبست به هيچ كس و دل نبريد
آدم رو براي دوري از ديار
جاده رو براي غربت آفريد
جاده اسم منو فرياد مي زنه
ميگه امروز روز دل بريدنه
كوله باري كه پر از خاطره هاس
روي شونه هاي لرزون منه
از تموم آدماي خوب و بد
از تموم قصه هاي خوب و بد
چي برام مونده به جز يه خاطره
نقش گنگي تو غبار پنجره
جاده آغوششو وا كرده رام
منتظر مونده كه من باهاش بيام
قصه ي تلخ خداحافظي رو
مي خونم با اينكه بسته هست لبام
پشت سر گذاشتن خاطره ها
همه ي عشق ها و دلبستگي ها
خيلي سخته ولي چاره ندارم
جاده
فرياد مي زنه
بيا
پشت سر گذاشتن خاطره ها
همه ي عشق ها و دل بستگي ها
خيلي سخته ولي چاره ندارم
جاده
فرياد مي زنه....بیا